حالا فكر اين معنا باشند ، كه مردم را داشته باشند و يكى از راههايش اين است كه وزارتخانه‌ها و ادارات يك جورى باشد كه نارضايى ايجاد نكند . به نظر مىآيد كه اگر چنانچه در هر وزارتخانه‌اى از طرف آقاى رئيس جمهور يا فرض كنيد كه آقاى نخست وزير ، يك چند ، دوسه نفرى باشند براى اين معنا كه اگر چنانچه در آن اداره ، در آن وزارتخانه از خود اهالى وزارتخانه شكايت داشتند ، به اينها بگويند . اين اصل - نفس اين كار - مؤثر است در اين كه در وزارتخانه‌ها اگر بنا باشد يك كارى انجام بشود ، بر خلاف نشود . شما مىدانيد كه ما وارث - يك كسى هستيم - يك رژيمى هستيم كه سر تا پاى اداراتش ، الّا يك عده‌اى ، دنبال اين بودند كه منافع خودشان را حفظ كنند ، و دنبال اين بودند چه بكنند . از آنها ، هستند الآن در جمهورى اسلامى ، نمىتوانيم بگوييم نيستند ، همه جا هستند ، و ممكن است كه اينهايى كه هستند بخواهند مردم را ناراضى كنند . اصل خطش اين باشد كه مردم را ناراضى كنند ؛ چه بهتر اين است كه مردم را در ادارات ناراضى كنند . فرض كنيد يك نفر برود در يك اداره‌اى ، اين جا كارش را خوب انجام ندهند ، اين به او مراجعه كند ، آن به او مراجعه كند . من نمىگويم كه هست اين جور ، لكن متوجه باشيد كه مبادا يك همچو مسائلى واقع بشود . و بهتر اين است كه يك همچو عملى انجام بگيرد كه مردم هم توجه به اين داشته باشند كه يك مرجعى دارند كه اگر در اداره يك كسى - يك ضد انقلابى - بود ، خواست يك فضولىاى بكند ، يك مرجعى دارند كه به آن مرجع بروند مراجعه كنند . و هم ، خود اين عمل فى نفسه مؤثّر در اين است كه جلوگيرى كند از بعضى از امور . و بالاخره ما مردم را لازم داريم ، يعنى ، جمهورى اسلامى تا آخر مردم را مىخواهد . اين مردم‌اند كه اين جمهورى را به اين جا رساندند و اين مردم‌اند كه بايد اين جمهورى را راه ببرند تا آخر . و اين شما آقايان هستيد كه مردم را مىتوانيد ، وزارتخانه‌هايتان مىتواند ، اداراتتان مىتواند راضى نگه دارد و مىتواند - خداى نخواسته - اشخاصى در آن باشند كه ناراضى باشند ، و اين را با قاطعيّت عمل كنيد . التزام شما نداريد كه هر كس از سابق در اين اداره بوده ، حالا اگر چنانچه ضدّ انقلاب هم باشد ، بايد باشد . اين را بيرونش كنيد برود سراغ كارش ، اگر يك كسى است